Het Brussels Parlement brengt hulde aan de 464 Brusselaars die erkend zijn als “Rechtvaardigen onder de Volkeren”

Aan de vooravond van de Internationale Herdenkingsdag van de Holocaust wil het Brussels Parlement hulde brengen aan de 464 Brusselaars die tot op heden erkend zijn als "Rechtvaardigen onder de Volkeren". Hun namen werden dinsdag in de Spiegelzaal van het parlement voorgelezen door leerlingen van het Athénée Joseph Bracops in Anderlecht en het Atheneum Brussel. Een gedenkplaat met hun namen, die tijdens de plechtigheid werd onthuld, zal een plaats krijgen in de erehal van het Brussels Parlement. 

Yad Vashem erkent vandaag 1771 Belgen als "Rechtvaardigen onder de Volkeren" - een titel die mensen huldigt die geen Joden zijn maar wel Joden hebben geholpen, daarvoor hun eigen leven in gevaar brachten, en dit zonder daar ooit te voor zijn beloond. 

Onder hen woonden er 464 tijdens de oorlog in Brussel. 

Op initiatief van parlementsvoorzitter Rachid Madrane, en in samenwerking met de CCOJB en de vzw L'Enfant Caché, organiseerde het parlement vandaag een huldiging in de Spiegelzaal van het parlement. Omwille van de gezondheidsbeperkingen kon slechts een beperkt publiek aanwezig zijn, maar de ceremonie werd online gestreamd

Adolphe Nysenholc, ondergedoken kind en voorzitter van L'Enfant Caché, Regina Sluszny, ondergedoken kind en voorzitter van het Forum der Joodse Organisaties en vice-voorzitter van L'Enfant Caché, en Catherine Herscovici, dochter van Andrée Geulen, Rechtvaardige onder de Volkeren, en Jonathan De Lathouwer, vice-voorzitter van de CCOJB en kleinzoon van verzetsstrijders, namen het woord om hun getuigenis te delen. 

Een middelbare schoolklas van het Athénée Joseph Bracops en een andere van het Atheneum Brussel waren nauw bij het project betrokken. De leerlingen werkten met hun leerkrachten rond het thema van de rechtvaardigen en werden gevraagd de namen van de rechtvaardigen in Brussel te noteren. Helaas konden zij niet allemaal aan de plechtigheid deelnemen, maar een kleine delegatie heeft wel even kunnen praten met mevrouw Sluszny, mevrouw Herscovici en de heer Nysenholc. 

« Het in herinnering brengen en doorgeven van de geschiedenis van de Brusselse Rechtvaardigen is een manier om hun nagedachtenis en die van hun daden in stand te houden. Hun moed wordt nog te vaak ondergewaardeerd", onderstreept Rachid Madrane. Het is ook een manier om, vooral aan de jongere generaties, een belangrijke boodschap over te brengen - een boodschap die ook vandaag nog relevant is - namelijk de mogelijkheid om op te komen tegen onrechtvaardigheid. De strijd voor verdraagzaamheid, en tegen racisme, antisemitisme en discriminatie, is een strijd die steeds opnieuw moet worden gestreden, en iedereen kan een verschil maken.» 

«In de 'Nacht und Nebel' van de Holocaust waren de Rechtvaardigen die kleine flikkerende lichtjes die levens en menselijke waardigheid hebben gered. Zij belichaamden menselijkheid in een ontmenselijkte wereld. Zij verzetten zich met blote handen en zetten daarbij hun eigen leven en dat van hun familie op het spel. Zij hielden van het leven, niet alleen van hun eigen leven, maar ook van dat van anderen, van onbekenden, onschuldige slachtoffers die werden opgejaagd, aan wie het eenvoudige recht op leven werd ontzegd. Deze moed en zelfopoffering maken van de Rechtvaardigen uitzonderlijke personen, voorbeelden voor de eeuwigheid die ons de moeilijke weg moeten wijzen die wij vandaag en in de toekomst moeten blijven volgen”, aldus Jonathan De Lathouwer, vice-voorzitter van de CCOJB.

Adolphe Nysenholc, voorzitter van de non-profit organisatie L'Enfant Caché stelt dan weer het volgende: "Vrouw of man zijn, betekent ook gewoon vrij en broederlijk zijn voor deze redders, van wie velen als Rechtvaardigen werden erkend. Zij brachten hun eigen leven in gevaar, te midden van de tirannie van het Derde Rijk. Het is goed om hulde te brengen aan hen die Brussel deze eer hebben bewezen en wier waarden de basis vormen van de hoofdstad van Europa. Deze dappere mensen, die zich op hun eigen manier hebben verzet tegen de grootste wreedheid, hebben in 1940-1945 op heldhaftige wijze Joodse kinderen van de dood gered. Zij hebben onbaatzuchtig de menselijkheid gered die in elk individu schuilt. Zij zijn rolmodellen voor jongeren. Deze dappere mensen hebben door hun burgerlijke ongehoorzaamheid jegens het nazisme, dat een antisemitisch fascisme was, bijgedragen tot de redding van de democratie die Hitlers regime wilde afschaffen. De leden van l'Enfant Caché, die dankzij hen nog leven, eren hun nagedachtenis met veel dankbaarheid. Mogen hun namen in onze harten gegrift blijven” .

NL